የመተው ጥበብ Part 3

 ምን መተው፣ ምን መያዝ፣ እንዴትስ በሰላም መኖር?

ክፍል ሦስት፦ ቂምን መተው — ሌላውን ለመቅጣት ራስን አትጉዳ

ቂም አንድ ሰው የተናገረውን ወይም ያደረገውን ጉዳት በውስጣችን ደጋግመን ስንመልስ የሚፈጠር ሸክም ነው።

ሰው በአንድ ቀን ሊያስቀይማችሁ ይችላል። ግን እኛ ያንን ቁጣ በየቀኑ እያደስን ከቆየን፣ ጉዳቱ ከተፈጠረበት ቀን በላይ ሊረዝም ይችላል።

ያደረገው ሰው ወደ ሕይወቱ ተመልሶ ይሆናል። የራሱን ቀን ይኖራል። እኛ ግን በልባችን ውስጥ ያንን ቀን ደጋግመን እየኖርን ልንቆይ እንችላለን።

ስለዚህ ቂም ማለት ለሌላው ሰው ብቻ የሚሰጥ ቅጣት አይደለም። እኛንም የሚያስር ሰንሰለት ሊሆን ይችላል።

እዚህ ላይ ግን አንድ ጠቃሚ ልዩነት አለ።

ቂምን መተው ጉዳቱን ማጽደቅ አይደለም። የተፈጠረውን ነገር መርሳትም አይደለም።

አንድ ሰው በአንተ ላይ የፈጸመው ግፍ እውነት ከሆነ፣ “ይህ አልተፈጠረም” ብለህ ማስመሰል አያስፈልግህም። ፍትሕን መፈለግ፣ እውነትን መናገር፣ ከጉዳት ራስህን መጠበቅ እና አስፈላጊ ሲሆን ሕጋዊ ወይም ሙያዊ ድጋፍ መፈለግ ትችላለህ።

ነገር ግን ያ ጉዳት በሕይወትህ ውስጥ ሁልጊዜ የውሳኔህ መሪ እንዲሆን መፍቀድ የለብህም።

ቂምን መተው ብዙ ጊዜ በአንድ ጊዜ አይፈጸምም። ሰው ራሱን ለመፈወስ ጊዜ ሊፈልግ ይችላል። ስሜቱን መለየት፣ የተፈጠረውን መቀበል፣ ከተቻለ ድጋፍ መፈለግና ወደ ፊት በሚጠቅመው አቅጣጫ ትንሽ ትንሽ መጓዝ ሊያስፈልግ ይችላል።

ራስህን እንዲህ ጠይቅ፦

·       “ይህን ጉዳት አሁንም በልቤ ውስጥ ለምን እይዛለሁ?”

·       “ቂሜ ምን እያስጠበቀልኝ ነው? ወይስ ምን እየነጠቀኝ ነው?”

·       “ፍትሕን መፈለግ እችላለሁን፣ ራሴንም ከቂም ሸክም እያስፈታሁ?”

እነዚህ ቀላል ጥያቄዎች አይደሉም። ግን ለሕይወትህ አስፈላጊ ናቸው።

በመጨረሻ አስታውስ፤ ሰውን ይቅር ማለት ወይም ቂምን መልቀቅ ማለት ወደ ተመሳሳይ ግንኙነት መመለስ የግድ አይደለም። የጠፋው እምነት በአንድ ቃል አይመለስም። እምነት በጊዜ፣ በእውነተኛ ንስሐ፣ በተለወጠ ባህሪና በተግባር ሊገነባ ይችላል። ቂምን መተው ማለት ራስህን ከያለፈው እስር ለማስፈታት መወሰን ነው።