ምን መተው፣ ምን መያዝ፣ እንዴትስ በሰላም መኖር?
ክፍል ሁለት፦ ክርክርን መተው — ሁሉንም ነገር ማሸነፍ አያስፈልግም
ü
ከሰዎች
ጋር ስንነጋገር አንዳንዴ ከውይይቱ ይልቅ የምንፈልገው ማሸነፍ ይሆናል።
ü
ሌላው
ሰው እንዳልተረዳን ሲሰማን በድጋሚ እንናገራለን። ካልተረዳንም ድምፃችንን ከፍ እናደርጋለን። አሁንም ካልተረዳን በቁጣ እንናገራለን። በመጨረሻ የጀመርነው የሐሳብ ልዩነት ወደ የግል ጥቃት ይቀየራል።
ü
ከዚያ
ማንም አይማርም። ሁለቱም ይጎዳሉ።
ü
አንድን
ሰው በክርክር ልታሸንፈው ትችላለህ፤ ነገር ግን የእሱን እምነት ታጣ ይሆናል። ትክክል እንደሆንክ ማረጋገጥ ትችላለህ፤ ነገር ግን ግንኙነቱን ታበላሽ ይሆናል።
ስለዚህ ከመናገርህ በፊት ራስህን ጠይቅ፦
የምፈልገው እውነትን ማግኘት ነው? ወይስ እኔ ትክክል እንደሆንኩ
ማረጋገጥ?
እነዚህ ሁለት የተለያዩ ነገሮች ናቸው።
እውነትን የሚፈልግ ሰው መስማት ይችላል። አዲስ ማስረጃ ካገኘ አመለካከቱን ይከልሳል። ሌላው ሰው የሚያውቀውን ነገር ለመማር ይፈቅዳል።
ማሸነፍን ብቻ የሚፈልግ ግን ብዙ ጊዜ መስማት አይፈልግም። የሚፈልገው ሌላው እንዲሸነፍ ነው።
በቤተሰብ ውስጥ ይህን እናያለን። ባልና ሚስት በአንድ ጉዳይ አልተስማሙም። ዋናው ጉዳይ ምናልባት በገንዘብ አጠቃቀም ላይ ሊሆን ይችላል። ግን ውይይቱ ሲቀጥል “አንተ ሁልጊዜ እንዲህ ነህ” እና “አንቺ ፈጽሞ አትረጂኝም” የሚሉ ቃላት ይገባሉ። ከዚያ የገንዘብ ጉዳይ ተረስቶ የግል ክብር ይጎዳል።
በዚያ ሰዓት አንዱ ትልቅ ሰው እንዲህ ማለት ይችላል፦ “ይህን ጉዳይ መፍታት እንፈልጋለን፤ እርስ በርሳችን መጉዳት ግን አያስፈልገንም። አሁን እንረጋጋ፤ በኋላ እንመለስበታለን።”
ይህ መሸነፍ አይደለም። የውይይቱን ዓላማ መጠበቅ ነው።
በሥራ ቦታም እንዲሁ ነው። መሪው ከሰራተኛው ጋር በሐሳብ ሲለያይ ሰራተኛውን ለማሸነፍ ከሞከረ ሰራተኛው እውነቱን ከመናገር ሊቆጠብ ይችላል። የተሻለ መሪ ግን እንደሚሳሳት ያውቃል፤ የሌሎችን ሐሳብ ለመስማት ቦታ ይፈጥራል።
ሁሉንም ክርክር ማሸነፍ አያስፈልግም። አንዳንድ ጊዜ ውይይቱን ማቆም፣ ዝምታን መምረጥ፣ ጉዳዩን በሌላ ጊዜ መመለስ ወይም የሐሳብ ልዩነትን ተቀብሎ መቀጠል የበለጠ ጥበብ ነው።
ይህ ማለት ሁልጊዜ ዝም በል ማለት አይደለም። አስፈላጊ የሆነ እውነት መናገር አለብን። ግፍን መቃወም አለብን። ስህተትን ማስተካከል አለብን። ግን እውነትን የምንናገርበት መንገድ እንኳን በጥበብ መመራት አለበት።
ምንም አስተያየቶች የሉም:
አስተያየት ይለጥፉ